کلمه سردم

سردم، جایگاه مرشد است یعنی محل دم سردادن و گفتن کلام آوازین که همان مقر فرماندهی جنگ محسوب میشود.

مرشد در سردم

کنار یا زیر سردم نشستن، خاص پهلوانان و پیشکسوتان است. مرشد هنگام استقرار بر سردم باید پاک شرعی و با وضو باشد. هنگام نشستن بر سردم، بزرگتر حاضر، جمع را به ذکر صلوات دعوت میکند.

مرشد با رخصت یابی از بزرگان و ذکر بسم ا… الرحمن الرحیم، سردم را بوسیده و بر آن قرار میگیرد. سپس ضرب را بغل گرفته و با بوسیدن ابزار خود به انجام وظیفه میپردازد.

ضرب

زنگ، یکی از وسایل مرشدی روی سردم و همان شیپور خبردهی جنگ است.

مرشد برای خبرکردن ورزشکاران داخل گود جهت تغییر ریتم و تعویض حرکت ورزشی یا آگاهی دادن حاضرین جهت ورود برخی شخصیتهای خاص، پهلوانان و بعضی پیشکسوتان به زورخانه یا انجام حرکات ورزشی توسط افراد مذکور از زنگ استفاده میکند.

پهلوانان و شاطرانی که در قدیم در فن خود به مرحله استادی میرسیدند، علاوه بر بستن بازوبند، زنگ شاطری نیز به خود می آویختند. زمانی که پهلوانی صاحب زنگ در نبردی شکست میخورد یا شخصی از منصب خود فرو میافتاد و اختیارات و درجاتش سلب میگردید، به اصطالح میگفتند زنگش کر شده است.

منش پهلوانی

منبع: کتاب آموزش ورزش زورخانه ای اثر فرهاد طلوع کیان

عبدالحی برخوردار

عبدالحی برخوردار

من عبدالحی برخوردار هستم، مهندس شبکه متولد دیماه، دهه هفتاد در تهران محقق و علاقمند به ورزش باستانی ایران وبگاه تخصصی من: www.noreplay.ir

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *